Lumbini – Kushinagar

Lumbini’ye geldiğimi söylemiştim. Lumbini Buddha’nin doğduğu yer olmakla birlikte Himdistan sınırına 15-20 km. Buraya hemen hemen Dünya’daki bütün budist ülkeler bir tapınak yapmışlar ve bütün alan tapınaklar ile dolu. Bisiklet kiralayıp bütün gününüzü harcıyarak hepsini ziyaret edebiliyorsunuz. Günümün en önemli olayı hani bu çocuk yutan yılanlar varya , işte ondan birtane gördüm çalıların arasında ve videosunu çektim. Lumbini videosuna dikkatli bakın, yakında yayınlarım onuda. Günlük bisiklet kirası 2 dolar. Kaldığımız yere ise kişi başı 2 bucuk dolar. Fiyatlar görüldüğü gibi ugun. Lumbini’de 2 gece kaldık. Ben çok kalmak istemedim çünkü Hindistan’a geçmek istiyordum. Sabah 2 arkadaşımla beraber 06:00 da kalkıp otobüs ile Lumbini’den ayrıldık. Onlar Kathmandu’ya geri döndüler , ben ise Hindistan sınırına. Otobüs’den iner inmez alelacele beni bir üstü açık jeep’e bindirdiler ve ne olduğunu anlamadan sınıra doğru ilerlemeye başladık. Meğerse sınıra jeep ile ulaşım yapıyorlarmış. İnanılmaz bir  sis vardı sabahtan beri. Önümüzü goremiyorduk. Jeep’den indikten sonra düşünün hangi taraf diye  sordum:) Herneyse herkesin yürüdüğü bir yol vardı bende o yöne gitmeye başladım. Birsüre sonra amcanın biri bağırmaya başladı Pasaport  diye:) Kala kaldım 🙂 Adam  dedi pasaportunu çıkar da girişini yapalım. Dedim ne  girişi daha  çıkmadım ki 🙂 Meğerse ben Nepal sınırından çıkıp Himdistan’a girmişim bile:)) Abi kimse beni durdurmaz mı Nepal sınırında? Ya zaten sınır mı yoksa tepecik tenekeli mahallesi mi anlamadım:) Adam dedi hadi abicim geri Nepal sınırına yürü çıkışını yaptır ve geri gel. Emir demiri döver:) Ben tıpış tıpış geri ve gülen yüzümle çıkışımı yaptırdım ve Hindistan sınırından da girişimi. Oh herşey bitmişti. Şimdi sıra Gorakhpur a gidecek otobüs veya eşşeği bulmakdı 🙂 Tabi bunu bulurken kazıklanmamaya özen göstericektim. Çünkü her yeni girdiğim ülkede önce bir hoşgeldin oluyor:) Neyse bir adam durdurdu beni ve Gorakhpur’a mı gidiyorsun dedi ve bende  hayır  diyemedim:) Normalde hayır teşekkür ederim diyip otobüsü bulmam lazım. Abimiz jeep’ine adam arıyordu Gorakhpur’a götürecek. Dayanamadım kaç para dedim. 200 rupi dedi. Sonra düşündüm ve öğrendim ki otobüs 80 rupi ve 4 saat  sürecek. Jeep 200 rupi ve 2 saat. Dedim bari çekemiyecegim şimdi otobüs falan. Ok dedim. Nitekim iyide yapmışım. Yolculuk süperdi. Birara  uyukluyordu arabayı kullanırken ama farkına vardı ve ara verip elini yüzünü yıkadıktan sonra rahatladım ben. Yoksa arkada emniyet kemerlerini nasıl birleştirsem de çalışır hale getirsemin peşinde koşturuyordum ben 🙂

Gorakhpur’a vardık ve ben hemen Kushinagar otobüsünü yakaladım ve 2 saat süren yolculukdan sonra Kushinagar’a vardım. Ha bide otobüs’de anlamadığım bir kavga çıktı. Anlatabildikleri kadar aile arası mı bişeymiş falan. Sınırdan buraya kadar 2 turist gördüm sadece. Kushinagar’da bi ben varım bide Ukrayna’lı bir çocuk ile tanıştım. Gerisi hepsi Hintli. Buddha’nin vefaat ettiği yeri gezdim. Bayağı güzeldi bence ama burası bu kadar. Yarın yine hareket edicem. Varanassı’ye treni yakalamam lazım. Ordan bakıcam artık nereye giderim diye. Etrafta turist olmaması güzel ama konuşcak kimse olmaması da sıkıcı olabiliyormuş:) Şu an Burma tapınağında kalıyorum. 2 kişilik bir odada. Biraz sanki rutubet var ama idare ediceğiz artık. Burası tapınağın misafirhanesi. Giderken bagış yapıyorsun. Ben seviyorum tapınaklarda kalmayı huzurlu oluyor. Havalar bu arada hala soğuk. Herhalde Goa’ya inene kadar böyle olucak. Şuan internetim yok burda o yüzden bu postamı şimdi yayınlıyamıyorum. Ama en kısa zamanda sizinle olucak:)  Saat 20:00 ve tapınak’da herkes yatıyor bnm uykum yok kala kaldım  odada böyle:) Şuan saat 20:36 ve dışarı çıkıp tapınak’ın (Stupa) gece çekimlerini yaptım. Çekim yaparken bir adam yanaştı ve bana Buda’yı anlattı ve süperdi gece gece güzel oldu:) Fotoğraf’larda umarım görürsünüz.

 

14.01.2013

Dediğim gibi erkenden kalkıp Varanasi’ye ulaşmak için Deoria’ya (35 km) gittim binbir güçlükle. Ordan tren ile geçicektim Varanasi’ye ama geçemedim 🙂 Diyeceksiniz ki neden? Çünkü ben Deoria’ya sabah 10:30 da vardım. Meğerse tren akşam 7 de imiş. O kadar saat tren istasyonunda beklemek ölüm. Zaten etraftaki tek turist sizsiniz ve herkes seni dip tırnak süzüyor hatta yanına gelip muhabete koyuluyor. Tabiki güzel birşey ama gün içerisinde bunu 20 kere yaşayınca orda dur diyebiliyorsun bazen:) Herneyse dedim burda beklemekden ise ben

Gorakhpur’a (50 km) ilk tren ile geri döneyim. Donmem de iyi olmus Gorakphur`da festival yakaldim. Bugun aslinda Kumbh Mela` resmi olarak basladigi gun:)  Şuan otelimin odasındayım. Evet Hindistan’da 2. günüm. Burası hakkında ne diyebileceğimi bilmiyorum. Bazı insanlar cok iyi bazıları da çok suratsız. Tabiki 1 milyar insanın içinde hertürlü insan var. Ama şunu soyliyebilirim. Duygular gün içerisinde inişli cıkışlı. Bir anda burdan nefret edebiliyorsunuz ve bir anda da o kadar sevebiliyorsunuz. Zannedersem biraz daha zamana ihtiyacım var:) Bugün gördüğüm bir iki dilenci vardı ki amanın sakın görmeyin. Anlatmak bile istemiyorum. Ama içimden NE OLUYOR dedim! Bu gibi şeyler moral bozabiliyor. Bide bu iki gündür gördüğüm turist sayısı 2 yada 3. Zannedersem biraz da muhabbet etmeyi özledim:)

Herneyse ben çok iyiyim. Yarın tren ile burdan Varanasi’ye geçicem. Yakında tekrar yazmak üzere:)

 

Hepinize sevgilerimi iletiyorum!

 

Tarık GÖK

Comments (1)

Trenlere otobüslere tikkkat et mazalllah erkek dişi dinlemiyorlar amannn diiim canimm dikkkat kolla d…tü 😉 sevgiler

Leave a comment