Bir taş da benim için…….

Hani gezimin taa başında size ilk postamı atmıştım hatırlıyormusunuz? Hani Sharjah havaalanından yazmıştım. İşte ben yine ordayım:) Size ilk postamı attığım yer son postamı attığım yer olmıyacak! Ben size yamaya devam edeceğim:) Buraya 4 ay önce geldiğimde bambaşka bir insandım. Hatta çok iyi hatırlıyorum havaalanını kötüleyip durdum. Ama şuan o kadar sakin ve rahatım ki:) Hiçbirşey gözüme batmıyor. Aslında o kadar kötü değilmiş. Yada benim bakış açılarım mı değişti:) Sizce ne? Ben aslında biliyorum neyin degiştiğini:) Burda 4 ay sonra aynı yerde olmak garip bir duygu. Bir serüvene çıkarken gelmem gereken ilk durak Sharjah havaalanı:) Şimdi ise evime gideriken gelmem gereken yine bir durak Sharjah havaalanı:)  Sanki beni bir kapıdan içeri sokup bir maceraya attılar ve ben o kapıdan geri çıkıyor gibiyim:) Garip:)

Burda 9 saat bekliyeceğim.5 i geçti 4 ü kaldı. Hindistan’dan ayrılmak gerçekten benim için garip bir his. Benimsemişim ben biraz orayı sanırsam. Dündüğüme çok mutluyum ama dokunsalar ağlıyabilirim:) Sanki bir parçam orda kaldı. Ama ben zaten çok şeyi orda bıraktım zaten. Yerine zenginlik aldım. Evet artık ben çok zenginim. Hani zenginsindir herşeyi satın alabilirsin ya… Ben artık zenginim ve herşeyi düşünebilirim…

Ben artık zenginim ama beş param yok! Ben artıkzenginim çünkü mutluyum! Ben artık zenginim çünkü özgürüm! Daha ne istiyebilirim ki? Buraya nasıl döneceğim konusunda inanın hiçbir fikrim yoktu. Şöyle düşününce o kadar boş gitmişim ki. Orada ne ile karşılaşıcağım konusunda hiçbir fikrim yoktu. Anlatamam da yaşadıklarımı duyguları. Ama kısaca özetliyebilirim gibi. En azından deniyeyim:)   Hindistan’a gelme amacımda zaten hep vardı ve söylerdim. Ben beynimi beslemeye gidiyorum diye. Beyin beslemek nasıl birşey olucaktıysa? 🙂 Birsüre sonra yanıbaşımda bir ayna belirdi. Kendimi tümüyle görebildiğim bir ayna. Ve sürekli benimle beraber herzaman benim yanımda yaptığım herşeyi bana gösterip aslında bana beni öğretiyordu En başında hoşuma gitmedi. Çünkü bence kendimi seven ve hareketlerimi beğenen biriydim. Ama gördüm ki kendimde sevmediğim ve göremediğim o kadar çok şey varmış ki. Bunlar  sakın yanlış anlamayın derin şeyler değil. Sadece size anlatmaya çalışıyorum burda neler olduğunu. Herneyse kendi içinin derinliklerine iniyorsun. Aslında hep kaçtığın o kendin karşına çıkıyor. Ve yüzleşmek zorunda kalıyorsun. Birçok bu tür serüveni yapan insan ile de bu konuyu konuştum ve herkes aynı tecrübeyi yaşadığını söylüyor. Yapayalnızsın ve karşında bir olay oluyor yada biri seni takip ediyor. Korkuyorsun ve ne yapman gerektiğini bilmiyorsun. İşte o an yaptıkların aslında saf sensin. Ve bence bu seyahat seni daha çok sen yapıyor. Bilmiyorum anlatabildim mi çünkü ben bile birşey anlamadım :))))))

Neyse bu konuyu çok fazla uzatmıyayım.

Bu sabah 05:30 da kalktım ve taksi ile havaalanına gidip uçağıma bindim. 200 kişilik uçaktaki tek yabancı bendim:) Ben nedense bindgiğim tren,otobüs ve uçaklardaki tek yabancı ben oluyorum 🙂 Komik oluyor.

Akşama İstanbul’dayım ve Türk yemeklerini çok özledim. İlk firsat’da bir yarım ekmek döner yiyeceğim:) Köri köri nereye kadar arkadaş:) İçim dışım masala ve köri oldu:) Biraz da heyecan var. Ufak bir şok yaşıyacağım zannedersem. Bide şimdi İstanbul’un o deli yoğunluğu şimdi beni bir şoka itebilecek. Bakalım görecegiz. İzmir’e döndükten sonra sizlere bir birkaç posta daha atıcağım bu serüvenim ile ilğili. Ve hatta yazmadıklarım ve meraklanmayın diye paylaşmadığım şeyleri paylaşıcağım. Geçirdiğim tehlikeler v.s 🙂 Ama önce evime girip önce bir huzuruma erişeyim. Düşünsenize 4 aydır yatmadığım yer,tahta,kumsal,hamak,sandalye,masa kalmadı :))))

Yatağımı özledimm:)

Uzun lafın kısası. Bu serüvenim tek kelime ile muhteşemmmmmmmmmmdiiiiiiiiiiii. O kadar gurur duyuyorum ki kendimle inanamassınız. O kadar yol en başta hayaldi. Yapıcam diye yola çıktım ama tabiki içimden korkularım da vardı. Ya başıma birşeyler gelseydi falan diye. Ama riski göze almassan oturduğun yerden başka biryere kıpırdıyamassın. O yüzden ben olucaksada olsun diye çıktım yola ve tanrıya şükürler olsun herşey yolunda gitti. Size de söylüyorum , lütfen en kısa zamanda hayallerinizin peşinden koşturun daha geç olmadan. Unutmayın hayat kısa ve bir defa yaşanıyor. Bu hayat sizin ve istediğin gibi yaşarsın. O şunu demiş bu bunu demiş geçelim! Bu hayat benim ve istediğim gibi yaşarım. Çünkü Özgürüm!!! Sende özgürsün , oda özgür! Sadece sistem seni kandırıyor!

Muhtemelen bu postayı İstanbul’dan yayınlıyacağım. Çünkü burda hala internet yok 🙂 Şikayet etmiyorum söylüyorum :p

Yakında görüşmek üzere.

Sevgi ile kalın.

Leave a comment